Η υπερηχοτομογραφία…

…είναι μία σύγχρονη απεικονιστική μέθοδος στην Κτηνιατρική, της οποίας τα πλεονεκτήματα είναι αναρίθμητα. Αποτελεί μία ασφαλή εξέταση για τον ασθενή,  τον χειριστή  και το υπόλοιπο προσωπικό, χωρίς αποδεδειγμένες (μέχρι σήμερα) βιολογικές επιπτώσεις (Preston and Shaw, 2001), που μπορεί να γίνει σχεδόν οπουδήποτε, χωρίς να χρειάζεται ειδικός προστατευτικός εξοπλισμός.

Η υπερηχοτομογραφική εξέταση είναι συνήθως καλά ανεκτή από τα ζώα συντροφιάς και ως εκ τούτου σπάνια χρειάζεται η ηρέμηση τους, ενώ είναι εφικτή η συνεχής παρακολούθηση της εξέλιξης μιας νόσου ή την ανταπόκριση στη θεραπεία.

Vivid_iq_4D_Premium_Interactive_wNav_links-6

Η ικανότητα της υπερηχοτομογραφίας να διακρίνει με σαφήνεια το υγρό από τους μαλακούς ιστούς, αλλά και να τους διαφοροποιεί με βάση τη σύστασή τους, την καθιστά σαφώς ανώτερη μέθοδο εξέτασης των μαλακών ιστών, συγκριτικά με την ακτινογραφία.

Η υπερηχοτομογραφία έχει όμως και περιορισμούς. Η εκτίμηση του ασθενούς γίνεται κατά τη διάρκεια της εξέτασης από τον εξεταστή. Η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις εικόνες άλλου υπερηχογραφιστή είναι συχνά δύσκολη. Τα αποτελέσματα είναι υποκειμενικά και εξαρτώνται από την εμπειρία και την ικανότητα του εξεταστή. Η κατάλληλη εκπαίδευση και η εμπειρία είναι λοιπόν βασικές προϋποθέσεις για να επιτευχθεί η απαραίτητη εξοικείωση με την τεχνική της υπερηχοτομογραφίας και να καταστεί εφικτός ο ασφαλής διαχωρισμός της φυσιολογικής από την παθολογική ανατομία.

Οι υπέρηχοι έχουν δύο μεγάλους «εχθρούς»: τα οστά και τον αέρα. Η απεικόνιση οστών ή  οργάνων που περιέχουν αέρα (πνεύμονες, γαστρεντερικός σωλήνας, ρινικές κοιλότητες κλπ) είναι σχετικά περιορισμένη.

Η διαδερμική υπερηχοτομογραφική εξέταση των ζώων συχνά απαιτεί ξύρισμα της προς εξέταση περιοχής.

Η υπερηχοτομογραφία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Κτηνιατρική επιστήμη το 1956, ως μέσο προσδιορισμού του ποσοστού λιπώδους σε σχέση με τον μυϊκό ιστό στα σφάγια (Temple et al., 1956)  και το 1966 για τη διάγνωση της εγκυμοσύνης στα πρόβατα (Lindahl, 1966).

Σήμερα, η υπερηχοτομογραφία αποτελεί ένα καθημερινό «εργαλείο» στα χέρια του Κτηνιάτρου, κλινικού ή ερευνητή, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διαγνωστικούς και όχι μόνο σκοπούς σε πλήθος οργάνων και συστημάτων. Ενδεικτικά παρακάτω παρουσιάζονται κάποιες εφαρμογές της υπερηχοτομογραφίας στον σκύλο και στη γάτα:

KOIΛIAKH KOIΛOTHTA

Συλλογή ελεύθερου υγρού στον περιτοναϊκό και στον οπισθο-περιτοναϊκό χώρο
Λεμφαδενοπάθεια
Μάζες – αποστήματα – κύστεις
Αιματώματα
Μεσεντέριο
Παρουσία ελεύθερου αέρα στην κοιλιακή κοιλότητα

ΗΠΑΡ

Εστιακές αλλοιώσεις:
Κύστεις
Αιματώματα
Φλεγμονή- αποστήματα
Νέκρωση
Οζώδης υπερπλασία
Νεοπλασίες
Αιμορραγίες

Διάχυτες αλλοιώσεις:
Διάχυτη αύξηση της ηχογένειας (πχ λιπώδης διήθηση, χρόνια ηπατίτιδα, κίρρωση)
Διάχυτη μείωση της ηχογένειας (πχ λέμφωμα, λευχαιμία, αμυλοείδωση, συμφόρηση)
Διάχυτη μεικτή μεταβολή της ηχογένειας (πχ νεοπλασίες)

Χοληδόχος Κύστη και Χοληφόρα Αγγεία:
Έμφραξη
Λίθοι – λάσπη
Πάχυνση τοιχώματος, οξεία ή χρόνια χολοκυστίτιδα, νεοπλασία

Αλλοιώσεις ηπατικής και πυλαίας φλεβικής κυκλοφορίας:
Συμφόρηση
Έμφραξη, θρόμβωση
Αναστομώσεις (συγγενείς, επίκτητες)

ΣΠΛHNAΣ

Διάχυτες αλλοιώσεις:
Συμφόρηση
Ρήξη
Λοιμώδη, παρασιτικά νοσήματα
Διάχυτα μη-νεοπλασματικά (πχ αμυλοείδωση) και νεοπλασματικά νοσήματα (πχ λέμφωμα)

Εστιακές – πολυεστιακές αλλοιώσεις:
Αιματώματα
Έμφρακτα
Φλεγμονή
Οζώδης υπερπλασία
Νεοπλασίες

ΠAΓKPEAΣ

Παγκρεατίτιδα
Παγκρεατικές κύστεις – ψευδοκύστεις
Περιπαγκρεατική φλεγμονή
Νεοπλασία

NEΦPΟΙ – ΟΥΡΗΤΗΡΕΣ

Εκτίμηση μεγέθους
Απουσία νεφρού – έκτοπος νεφρός
Διάτα:ση της νεφρικής πυέλου και των ουρητήρων (π.χ. διούρηση)
Υδρονέφρωση
Πυελονεφρίτιδα
Ψαμμίαση, λιθιάση, πήγματα αίματος
Υποκάψια συλλογή υγρού, αιμάτωμα
Περινεφρική ψευδοκύστη
Οπισθοπεριτοναϊκή συλλογή (ρήξη ουρητήρα, αιμάτωμα κλπ)
Εκτίμηση αγγείων και αιμάτωσης νεφρού

Διάχυτες αλλοιώσεις:
Διάχυτη αύξηση της ηχογένειας της φλοιώδους μοίρας (πχ νεφρίτιδα, τοξίκωση, νεοπλασίες)
Διάχυτη μείωση της ηχογένειας (πχ λεμφοσάρκωμα)

Εστιακές αλλοιώσεις:
Κύστεις
Έμφρακτα
Συμπαγείς μάζες (επασβεστώσεις, νεοπλασίες κλπ)
Μεικτές μάζες (αιματώματα, φλεγμονή, πρωτογενείς-μεταστατικές νεοπλασίες κλπ)

OYPOΔOXOΣ KYΣTH

Κυστίτιδα
Πάχυνση τοιχώματος
Πήγματα αίματος
Λιθίαση
Αιματώματα τοιχώματος
Νεοπλασία
Έκτοπος ουρητήρας
Έμφραξη ουρητήρα
Ρήξη ουρητήρα

EΠINEΦPΙΔIA

Διόγκωση (π.χ. Cushing)
Υπερπλασία
Νεοπλασία
Μη νεοπλαστκές μάζες

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟΣ ΣΩΛΗΝΑΣ

Εκτίμηση κινητικότητας (αυξημένη, μειωμένη, στάση περιεχομένου)
Εγκολεασμός του εντέρου
Ξένα σώματα
Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
Νεοπλασία
Εντερόσπασμος

OΩΘHKEΣ

Κύστεις
Νεοπλασίες
Σύνδρομο παραμένουσας ωοθήκης

MHTPA

Κυστική υπερπλασία ενδομητρίου
Πυομήτρα
Ενδομητρίτιδα
Νεοπλασία
Διάγνωση εγκυμοσύνης
Παρακολούθηση εμβρυϊκής ανάπτυξης
Εμβρυϊκός θάνατος
Κατακράτηση εμβρυικών υμένων

ΠPOΣTATHΣ

Καλοήθης υπερπλασία
Φλεγμονή, προστατίτιδα
Προστατικές κύστεις
Νεοπλασία
Παραπροστατικές κύστεις

OPXEIΣ

Νεοπλασία
Ορχίτιδα
Ατροφία
Αλλοιώσεις επιδιδυμίδας
Αλλοιώσεις οσχέου

ΤΡΑΧΗΛΟΣ

Εξέταση καρωτίδας – σφαγίτιδας
Εξέταση θυροειδούς αδένα (κύστεις, όζοι, φλεγμονή, νεοπλασία κλπ)
Εξέταση παραθυροειδών αδένων (υπερπλασία, αδένωμα, καρκίνωμα κλπ)
Εξέταση λεμφαδένων
Εξέταση σιελογόνων αδένων (κύστεις, λίθοι, φλεγμονή κλπ)

ΘΩΡΑΚΑΣ

Πλευριτική συλλογή
Μάζες
Ρήξη διαφράγματος
Διαφραγματοκήλη
Νεοπλασία
Διόγκωση λεμφαδένων

KAPΔIA

Συγγενείς καρδιοπάθειες:
Παραμένων αορτικός πόρος
Αορτική στένωση
Στένωση πνευμονικής αρτηρίας
Ανωμαλίες του μεσοκολπικού διαφράγματος.
Ανωμαλίες του μεσοκοιλιακού διαφράγματος.
Τετραλογία του Fallot.
Δυσπλασία βαλβίδων

Επίκτητες καρδιοπάθειες:
Ανεπάρκεια μιτροειδούς
Ανεπάρκεια αορτικής
Ανεπάρκεια τριγλώχινας – πνευμονικής
Ενδοκαρδίτιδα
Διατατική καρδιομυοπάθεια
Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια
Περιοριστική καρδιομυοπάθεια
Πνευμονική υπέρταση
Συστηματική υπέρταση
Περικαρδιακή συλλογή, καρδιακές μάζες

 

 

 

Advertisements